De mens is een kuddedier. Een blogger is een mens. Een blogger is een kuddedier. Logica is best stom (laatstaan logisch. Maar misschien doe ik iets niet goed), maar het is een waarheid als een koe. Iedereen heeft blogstress en iedereen blogt over blogstress. En iedereen blogt over dat iedereen blogt over blogstress. Fantastisch niet, dat internet?!
Je snapt dat ik niet kan achterblijven: Happy Face ook bloggen over blogstress! Bij deze: Blogstress, ik zal het nooit krijgen. Immers, er wordt braaf voor mij in de plaats geblogd (zie vorig logje).
In het oorspronkelijke berichtje over blogstress staat dat het gewenst is vaak te bloggen, het liefst elke dag. Maar geef nou toe, het is toch best mooi om af en toe te stuiten op een blogwrak dat gestrand is in de berm van het internet. Laatste logje: 10 oktober 2005. Zielig! Wat gebeurt er eigenlijk met de weblogs die overleden zijn? Blijven die tot het eind der dagen in de digitale wereld rondzwerven, als gedoemde geesten? Eigenlijk verdienen deze sites een begrafenis: een grafsteensite met 'hier rust het weblog van X'. Compleet met condoleanceregister met daarin teksten als: 'rust zacht, lief weblog'. Over nieuwe webtrends gesproken…
Ruben
25 sep 2008 14:28het nadeel van zon condoleance register is wel weer dat je spammers krijgt over cavias natuurlijk.. STOM!
OntspanningsOefeningen
27 jun 2010 14:43Maar hoeveel blogs zijn er over mensen die bloggen over hoeveel mensen bloggen over blogstress?
Your comment: